و فرمود : « آن ، حقّ است از نزد خداوند عزّ و جلّ كه مىبينند آن را خلق و لا بد است از خروج آن جناب . » « 1 » و آن آيات و علامات بسيار است ، بلكه بعضى ذكر كردند كه قريب به چهار صد است و در كتب غيبت بعضى از آنها ثبت شده . چون غرض از اين كتاب ، استقصاى تمام آن چه متعلّق به آن جناب است ، نيست لهذا ذكر ننمودم . از آن علامات است سرخى در آسمان كه در بسيارى از اخبار وارد شده و به روايت نعمانى از امير المؤمنين عليه السّلام : « آن اشك چشم حاملان عرش است بر اهل زمين . » « 2 » چهاردهم : نداى آسمانى به اسم آن جناب عليه السّلام مقارن ظهور ؛ چنان كه على بن ابراهيم در تفسير آيهء شريفه : وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ . « 3 » ؛ گوش فرادار روزى كه منادى ندا كند از مكانى نزديك ؛ از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « منادى ندا مىكند به اسم قائم عليه السّلام و اسم پدرش . » يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ « 4 » روزى كه مىشنوند فرياد را به راستى ، اين است روز خروج . فرمود : « صيحهء قائم عليه السّلام است . » « 5 » در كمال الدين « 6 » روايت شده از امام باقر عليه السّلام كه فرمود : « ندا مىكند منادى از آسمان كه فلان بن فلان اوست امام و نام او را مىبرد . »

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 8 ، ص 381 . ( 2 ) . الغيبة ، محمّد بن ابراهيم النعمانى ، ص 147 . ( 3 ) . سورهء ق ، آيهء 41 . ( 4 ) . همان ، آيهء 42 . ( 5 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 327 . ( 6 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 650 .